Nowy solowy album Johna Carrolla Kirby\u2019ego \u201eBlowout\u201d jest inspirowany okresem sp\u0119dzonym w Kostaryce, wsp\u00f3\u0142pracy z lokalnymi muzykami i ilustrowaniu sobie \u201efailed utopias\u201d – od Fyre Festival po kult Heaven’s Gate, przez obskurne motele i dzikie odg\u0142osy natury.<\/p>\n\n\n\n
Rado\u015b\u0107 albumu miesza si\u0119 z melancholi\u0105: \u201eUwielbiam koncepcj\u0119 saudade\u201d \u2014 m\u00f3wi Kirby. \u201eW ka\u017cdej chwili uniesienia pojawia si\u0119 pewien smutek w tym osadzony, poniewa\u017c zdajemy sobie spraw\u0119, \u017ce to si\u0119 sko\u0144czy. Blowout polega na tym, by dobrze si\u0119 bawi\u0107, nawet je\u015bli \u017cycie jest ci\u0119\u017ckie, zanim \u015bwieczka zga\u015bnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Podobnie jak charyzmy, charakterystycznego brzmienia nie da si\u0119 sfa\u0142szowa\u0107. Na sze\u015bciu solowych albumach i dziesi\u0105tkach kolaboracji Kirby dopracowa\u0142 jeden rozpoznawalny dla siebie, bez wzgl\u0119du na gatunek, w kt\u00f3rym pracuje. Kiedy\u015b by\u0142 sumiennym studentem fortepianowego jazzu z lat 50. i 60. W ko\u0144cu Kirby znalaz\u0142 brzmienie, kt\u00f3re wydawa\u0142o mu si\u0119 prawdziwe, kiedy pozwoli\u0142 sobie na spontaniczno\u015b\u0107, improwizacj\u0119 i b\u0142\u0105d w swojej grze. Ze skrupulatnie dobranym zespo\u0142em towarzysz\u0105cym mu w Blowout, Kirby daje sobie pozwolenie na spud\u0142owanie i w ten spos\u00f3b tworzy co\u015b wspania\u0142ego.<\/p>\n\n\n\n
Opr\u00f3cz kilku solowych nagra\u0144 dla Stones Throw, Kirby\u2019s wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z innymi artystami, od \u015bwiatowych supergwiazd po muzyk\u00f3w indie. Ostatnio z Yves Tumor, Liv.e, Remi Wolf i Eddiem Chaconem, a tak\u017ce ze Stevem Lacym, z kt\u00f3rym zdoby\u0142 nagrod\u0119 Grammy za album Gemini Rights i singiel \u201eBad Habit\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Pos\u0142uchaj:<\/p>\n\n\n\n